ร้อนจริงๆเล้ยย....
ต่อๆ เข้าสู่ช่วงชั้น ม.3
เรารู้จักกับเพื่อนในห้องมากขึ้น
รวมทั้ง ผู้ ญ.และ ช.
เราได้พูด คุย เล่น กับ''เทอ''มากขึ้น
เล่นกันได้ไม่นานก้อได้รู้ว่า''เทอ''เป็นคนบ้าจี้มากๆ
มากอย่างมากที่สุดอะ ไม่เคยเห็นใครเป็นแบบนี้มาก่อนเลยด้วย
เพื่อนในห้องบางคนบอกว่าแกล้ง รึป่าว?
แต่เท่าที่ดู อาการนี่ไม่ใช่เลยนะ นั่นคือในความคิดเรานะ
''เทอ''เป็นคนที่ชอบอ่านหนังสือ เสมอๆดุแล้วน่าภูมิใจนะ
แต่ก้อไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเป็นการ์ตูนเกย์ด้วย
การ์ตูนดีๆ ''เทอ'' ก้อชอบอ่านนะ แต่คงไม่เท่า การ์ตูนเกย์
และที่ทำให้น่าปวดหัวมากคือ ''เทอ''ชอบว่าเราเป็นเกย์
ก้อไม่เข้าใจว่าเหมือนตรงไหน
อาจเป็นเพราะตอนนั้น เราตัวเล็กมากๆก้อได้มั้ง
จำความได้ว่า ตอนม.ต้นนี่ สูงประมานเดียวๆกับ''เทอ''เลย
เศร้าจิง T^T
ไม่นานเราก้อได้เพื่อนใหม่คนนึง(จริงๆแล้วเรียนด้วยกันตั้งกะ ม.1แหละ แต่ไม่ค่อยได้คุย)
PS.จากนี้ตัวละคร คงเยอะ ใช้ตัวย่อละกัน
เขาชื่อ ป. ป.เป็นผู้ ช.น่ารัก ตัวอ้วนๆ กลมๆ ยิ้มเก่งและร่าเริง
ป. เป็นคนชวนเราให้รู้จักร้านการ์ตูนแห่งหนึ่งใกล้ๆโรงเรียน
ชื่อร้าน ''ชิโอริ'' เพื่อนสนิท ของเราคนนึง ช. บอกว่า
น่าตาเหมือนพี่บอย พีชเมกเกอร์
เห็นด้วยแต่เสียงนี่ แหบมาก ฟังทีขนลุก คล้ายๆเกย์
หลังเลิกเรียนแล้ว เรามักจะเดินไปยืมการ์ตูนกับ ป. และ''เทอ'' และเพื่อนๆอีกนิหน่อยเสมอๆ
เวลาผ่านไป (นาเท่าไหร่ไม่รู้ ลำดับไม่ค่อยจะได้)
รู้กันทีหลังว่า ป. ชอบ''เทอ''
ป. มักจะช่วยถือกระเป๋าหรือ ถุงเล็กๆน้อยๆของ''เทอ'' เสมอ
ช่วงหลังๆเราเลยห่างๆออกจาก''เทอ'' อะนะ
จริงๆแล้วก้อไม่ได้ว่าอยู่ใกล้กันตลอด
พอเวลาไปร้านหนังสือ
จำได้ครั้งนึงเลยขึ้นใจมากๆ
''เทอ'' พยายามจะหาหนังสือสักเรื่องเสนอให้เราอ่านอะนะ
สักพัก ป.เดินมาแทรก บอกว่า''อ่านเรื่องนี้สิ หนุกนะ''(หรือไรประมานนี้อะ)
เราก้อเลยเดินออกมาจากตรงนั้นเลยอะ
ระหว่างทางกลับบ้านนึกในใจนี่เคืองๆแฮะ รู้สึกไม่ค่อยจะชอบเท่าไหร่
คิดในใจ ความรักทำให้คนเราเป็นได้ขนาดนั้นเลยเรอะเนี่ย
เออ รุ้มาอีกเรื่องนึง ป.มักจะชอบส่งข้อความให้''เทอ'' เสมอๆ (ชอบจังแฮะไอคำเีนี้ย เสมอๆ)
เราก้อไม่รุ้แฮะ รุ้สึกเคืองๆ แต่ไม่รู้เพราะไร
เวลาผ่านไป ป.ตัดสินใจบอกความในใจ ไม่รุ้ พูดว่าไรบ้างอะนะ
แต่ผลที่ออกมา ป. ผิดหวังไป
เวลาผ่านไป (ผ่านไปอีกแระ จริงๆไม่รุ้ว่าช่วงไหนมากกว่า เหอๆ)
ม.3 วันๆนั่งขลุกแต่กะโรงยิม เพราะเรียนบาส <<<บอกไมนี่ ไม่เกี่ยวไรด้วยเล้ยย
เพื่อนเราอีกคนหนึ่ง เพื่อนในกลุ่มเดียวกันนี่แหละ ชื่อ พ. (นามย่ออีกแล้ว)
พักหลังเริ่มสังเกตุเห็นอาการแปลกๆอีกแล้ว
มีการพูดคุยเล่นกันมากขึ้นกับ ''เทอ''
อ่อ บอกก่อน พ. เป็นคนเรียนเก่งมากๆ เก่งโครตๆอะ
ไม่มีการบ้านเลข ฟิสิกส์ ฯ... และสาขาวิทยาศาสตร์ที่มันทำไม่ได้อะ (เก่งมะ)
น่าตาดี ที่สำคัญ มันเล่น weight ด้วย หุ่นนี่ น่ากลัวมาก ความสามรถเยอะจริง นายคนนี้
แม้ว่า พ. จะไม่เคยบอกว่าคิดยังกับ''เทอ'' ก้อแล้วแต่ใครในห้อง หรือคนรู็จักก้อรู้ดี
ว่า พ. คิดยังไงกับ''เทอ'' และดูเหมือนว่าจะไม่ผิดไรที่ ''เทอ''จะคบกับใครก้อตามแต่
หรือตอนนั้น''เทอ'' อาจจะคบกับ พ.แล้วก้อไม่รุดิ
ทุกๆวัน ที่ผ่านไป ดูมันหดหู่ยังไงก้อไม่รู้ดิ ทุกๆครั้งที่เห็น พ.เล่น หรือพูดคุยกับ''เทอ''
จากที่เมื่อก่อนเราจะนั่งด้วยกันกับ 4 คนในกลุ่มเรา
แต่หลังๆ พ.มักจะไปนั่งกับ โต๊ะ ''เทอ''
เศร้าครับ เศร้าจริง ตอนนั้นเราอาจจะไม่แน่ใจว่าคิดไงกับ''เทอ''กันแน่
แต่เรารู้สึกไม่ค่อยดีเลยอะ ทุกครั้งที่มีใครอยู่ใกล้ๆกับ''เทอ''
จากที่เมื่อก่อนเรา มักจะแกล้ง''เทอ'' บ่อยๆ
ก้อค่อยๆ ทำตัวหายๆ ไปจากการใช้ชีวิตของ''เทอ''
เออ ใช่ มีอีกเรื่อง ช่วงแรกๆ เรามักจะมาโรงเรียน เช้าเสมอ
เพราะ''เทอ''จะก้อจะมาเช้าเช่นกัน
เรามักจะนั่งคุยกับ''เทอ''และอ่านการ์ตูนที่''เทอ''ยืมมาบ่อยๆ
เหมือนจะเป็นกฎไปเลยมั้ง ว่าถ้าใครยืมแล้วอีกคนยืมไปอ่านต้องแบก
แม้ว่าจะมีเกี่ยงกันบ้าง หรือเราต้องแบกเองบ้าง แต่ก้อเต็มใจนะ
ดูมีความสุขดีนะครับ ในความคิดเราตอนนั้น
ดีใจทุกครั้งที่ได้มาโรงเรียน
แต่หลังจาก เหตการณ์หลายๆอย่างเกิดขึ้นตามที่เล่า ผมเริ่มไม่มีกระจิตกระใจจะมาโรงเรียน
ดูเหมือนอะไรมันก้อน่าเบื่อไปหมด
และแล้ว ก้อมาถึงจุดเปลี่ยนที่สำคัญ**
ในกลุ่ม''เทอ'' เนี่ยมีผู้ ญ. อีกคน เรียกว่า ''เธอ'' แล้วกัน (''อย่างงละกัน'' พูดกับตัวเอง)
''เธอ'' เป็นผู้ ญ. ตาโต ตัวเล็ก ตามที่ ควรจะเป็นมั้ง
''เทอ'' และ ''เธอ'' ดูเหมือนเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันมาก รักกันมากจริงๆ
บางทีที่ซื้อ ขนมปังมา ''เธอ''ก้อจะพยายาม ยัดมันไส่ปากเราให้ได้ รวมทั้ง ''เทอ''
ยัดมาทีแบบว่า บอกว่ายัดไม่หมดแล้ว ก้อจะพยายาม ยัดใส่ต่อให้ได้ แทบล้นปาก
ช่วงนั้นก้อเป็นช่วงที่ก่อนจะมีเรื่อง พ. อะนะ
ทุกๆครั้งหลังเลิกเรียน ถ้าไม่ไปเล่นบาส เพื่อนส่วนใหญ่ก้อจะมานั้งง แถวสวนวิทย์ฯ
เรามักจะชอบแกล้งหรือเล่นกับ ''เทอ'' บ่อยๆ
แต่ที่แปลกคือ ''เธอ'' มักจะชอบร้องไห้บ่อยๆ เพื่อนบางคนถาม
''เธอ'' ก้อมักจะตอบว่า เรื่องที่บ้านบ้าง อะไรบ้าง
แต่พอ เราเล่นกับ ''เทอ'' .. ''เธอ'' ก้อมักจะหนีไปนั่งร้องไห้
พอเข้าไปถาม ว่าไม่ชอบเหรอที่เราเล่นกับ''เทอ''
คำตอบก้อประมานนั้นแหละ อืม..
เพื่อนในห้องก้อเริ่มรู้ก้ะเชียร์กันใหญ่ กับ ''เธอ'' นะ ไม่ใช่ ''เทอ''
แต่เราไม่ได้คิดไรด้วยอะนะ จุดเปลี่ยนมันมาอยู่ที่ ..(เปลี่ยนอีกละ)
วันหนึ่ง นานมาแล้ว ในร้านกระจก* <<<ร้านกระจกเป็นร้านขายพวกเครื่องใช้ เครื่องเขียนต่างๆ
และอุปกรณ์ที่ขาดเหลือจากแต่ละวิชาต่างๆ
พอดีว่า เรายังไม่ได้ทำงานตัวหนึ่่งส่งอาจารย์มั้ง พอดีอีก ''เธอ''เดินเขามาในร้าน
เลยคุยเล่นๆไปว่า ''ฝากทำงานหน่อยดิ''
''เธอ''ก้อบอกอืม
แล้ว''เธอ'' ก้อทำให้จริงๆ
จากวันนั้นมา งานหลายชิ้นถูกทำโดย ''เธอ'' บางทีเราก้อไม่ได้บอก
ส่วนใหญ่ ''เธอ''ก้อเสนอทำให้เราเองด้วยอะ
เพื่อนมักจะด่า เรา บ่อยๆ
มีอยู่ครั้งนึง ''เธอ''นั่งทำงานให้เราทั้งคืน ไม่ได้นอน และ''เธอ''ก้อไม่สบายด้วย
แต่วันต่อมา ตอนเที่ยง''เธอ'' ก้อเอางานมาให้ โดยที่งานของ''เธอ'' ยังไม่เสร็จ
ส่วนเรา ก้อได้โ้ดนด่าไปตามระเบียบโดย เพื่อนๆ พ่อ แม่ พี่ น้อง บรรดา ญาติโกโหติกา ทั้งหลาย
ประนามว่า กุเลว! <<เริ่มไม่ไหวครับ เรียบร้อยมานาน
.................................................... (เบรก แปป ชีวิตส่วนตัวสักนิด)
จริงๆ แล้วเนี่ย เราไม่ค่อยจะเกรงใจใครอะนะ เป็นพวก บ้าๆด้วยซ้ำ
กับเรื่องผู้ ญ. ยิ่งแย่ใหญ่
ใครๆหลายคนก้ออาจจะรู้ ว่า''เธอ'' คิดไงกับเรา แต่ คนมันไม่ชอบอะนะ
ให้ทำไง - -'' <<พูดเหมือนหล่อเลือกได้
เฮ้อ และแล้วเหตการณ์ก้ะ ผ่านไป
หลังจากนั้น ''เธอ'' กับ เราก้อโทรติดต่อกันตลอด
''เธอ'' เป็นคนที่ร้องไห้ง่ายมากๆๆๆๆ และก้องอลเก่งมากๆๆ ด้วย (จริงๆใช้คำว่างอล ไม่ได้นะ ไม่ใช่่แฟน)
มีครั้งนึง เราซื้อกระจกจะมาทำงาน แล้ว''เธํอ ''ก้องอลไรไม่รู้ เราหันมาอีกทีเดินชนใครไม่รู้
กระจกหลุดมือ แตก!! เพล้ง กลางงานวัด - -''
กลับบ้านไป โทรมาร้องไห้ใหญ่ บอกขอโทดๆๆๆๆ
ผ่านไปอีก........<<<<ผ่านมาเยอะและไอหนู
แต่เราก้อไม่ได้ คิดไรอยู่ดี ยังคิดว่า''เธอ''เป้นเพื่อน คนนึงเท่าเอง
แต่ในใจยังคิดถึงใครคนนึงเสมอ แม้ว่า เรา จะแทบไม่ได้เล่น หรือคุยกันเท่าไหร่
แต่ก้อยังมี ไม่ได้ขาดหาย แต่เราก้อเล่นกัน ไม่ต่อหน้า''เธอ''
เพราะ ''เทอ'' ก้อคงรู้ว่า ''เธอ''คิดยังไง
''เทอ'' จึงต้องห่างๆกับเราทุกครั้งที่
''เธอ''อยู่ใกล้ๆ ถึงแม้ว่า ''เืทอ'' จะชอบล้อ เรา กับ ''เธอ''ก้อตามเหอะ
แต่ว่า ''เทอ'' จะรู้บ้างไหม ว่าเราน่ะคิดยังกับ''เทอ'' บ้าง เฮ้ออ...
เหตการณ์ที่สำคัญที่เกิดขึ้นอีกคือ...
เพราะอะไรไม่รู้ พ. จึงไม่คุยกับ ''เทอ'' แบบว่า ห่างๆไปเลย
คงจะพูดไรกันแล้วผิดใจมั้ง
เราก้อเข้าไปพูดคุยเล่นกับ''เทอ''เหมือนเมื่อก่อน
ดูเหมือนว่า จะทำให้ ''เธอ'' ไม่พอใจเท่าไหร่มั้ง
มีครั้งหนึ่ง ''เธอ'' มาเล่าให้ฟัง ว่า พ. มาคุยกับ''เธอ'' ว่า
''ขอโทดนะ ที่ทำให้เรากลับไปอยู่ใกล้''เทอ''อีก''
ฟังแล้วงง แต่ถ้าให้คิดก้อประมาณว่า ถ้าพ. อยู่ใกล้ ๆกับ''เทอ'' เราจะไม่ยุ่ง
อืมมมม ฟังแล้ว เลวเนอะ ตัว เราเนี่ย
(และนี่ก้อเป็นเหตผลที่เราได้ชื่อว่า ไอเลว เพราะการกระทำของเรามันเหมือนว่าชอบทั้ง ''เทอ''และ''เธอ'')
แต่จริงๆอะ เพราะว่า พอมีเรื่องไร หรือ''เธอ''ร้องไห้ เพื่อนก้อชอบ มาเรียกเราไปดูทุกทีอะ
ส่วน''เทอ'' นั่นเราคงจะ.......จริงๆอะมั้ง แต่ทุกครั้งที่มีใครถามก้อจะยืนยันอย่างเดียวว่าไม่ได้ชอบ
เพื่อน เพื่อน และเพื่อนนน เท่านั้น (อาจจะเป็นได้แค่นั้นจริงๆก้อได้มั้ง ตลอดชีวิต)
เฮ้ออออ
และแล้วการสอบปลายภาคก้อจบไป ที่สำคัญ ไม่ใช่เกรดหรืออะไร
แต่เป็นโรงเรียน ใน ม.ปลายต่างหาก
สุดท้าย พ. สอบได้ โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ และ เตรียมอุดม <<<เห็นไหมบอกแล้วมันเก่ง
ส่วนที่เหลือ เรียนที่เดิม - -''
ความสัมพันธ์ ตอนนี้คือ
เรา - ''เธอ'' 
''เธอ''โทรหาทุกวัน งอล ร้องไห้ เราต้องไปดู เพราะเพื่อน
เรา - ''เทอ'' เล่นบ้าง คุยบ้าง
พ. - ''เทอ'' เราไม่รู้จริงๆ ระหว่างทั้งคู่ (หลายครั้งยังไม่เลิกคิดว่า พ.หยุดคิด จนถึงปัจจุบัน)
ป. - ''เทอ'' แม้จะเงียบๆหายไป ทำเหมือน ไม่มีไร แต่ข้างในแล้ว เรายังรู้ดีว่า ยังไม่ได้เลิกคิด
ต่อ ม.ปลาย พรุ่งนี้
ตาลาย
เล่าแล้วมั่ว ไม่รู้เรื่องเลยวันนี้
Bye bye
Ps. see me next time
